اگر سهم من از اين همه ستاره فقط  سوسوي غريبي است ،

   پس همين انتظار شب برايم  كافيست ... !!!

بـبـيـن!  به نظر من بهترين كـار، اينه كه بشيني ي گوشه و حسرت كارايي رو كه كردي بخوري...!

نـــه! اصلن ميدوني؟

 پيشنهاد ميدم حسرت كارايي كه نكردي رو بخوري و از كارايي كه كردي اظ/ضهار ندامت و پريشاني و شايد هم پشيماني كني !

ميدوني به عقيده من چيزي كه تو ميخواي آدماييَن كه وقتي اشتباه ميكني اَزَت پُشتيباني كنن كه متاسفانه و يا شايد هم خوشبختانه! همچين آدمايي دور و برت نيستن.

حالا با اين توصيفات ميتونم بهِت چند تا راه كار ِ مفيد توصيه كنم:

اول اينكه: ميتوني مثل هميشه اون لبخند ابلهانه رو بزني و بگي: اين بوده قسمت ِمن

دومش اينه كه: طبق ضرب المثلاي مشهور بگي: تجربه پيدا كردم و خوشحال باشي

 )( يعني در حقيقت سر ِ خودت رو شيره بمالي و خودت رو بگولي(=گـول بزني) چون تجربه اسميه كه آدما رو اشتباهاتشون ميزارن )(

آخريشم اينه كه: سرت رو بزاري زمين و بميري !

ولي من اگه جاي تو بودم ، ي كم صبر ميكردم و با اينكه پيدا كردن اميد در حالت ِ خماري كار ِ خيلي سختيه، ولي اميدوارانه ادامه ميدادم..البته ايندفعه  مثل ي فرد، (نه بهتره بگم مرد ِ !)  قوي

اصلن در چند جمله ي كوتاه ميگم چه كار ميتوني بكني:

ديروز و نفله كن

فردا رو نفله كن

اما امروز و، هرگز

چون در بين هزارها ديروز و يا شايد هم ميليونها فردا، فقط يك امروز وجود داره.

پس مرتب پيش خودت فكر نكن چي شد؟ يا چي قراره بشه؟

بگو حالا چي كار كنم؟

◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤

شايد حرفام به نظر انتقاد برسه ولي مسئله اينجاست كه پذيرفتن انتقاد اونم صادقانش كار خيلي دشواريه خصوصا اگه از طرف قوم و خويشان، دوستان و آشناها و حتي غريبه ها‌ ! باشه ولي اگه نميخواي ازت انتقاد بشه كاري نكن، چيزي نگو، چيزي نباش... (!!!)

هرچند كه هدف من به هيچ وجه انتقاد نبود! فقط خواستم چيزايي رو بگم كه متمئنم تا حالا نشنيدي، خواستم بگم: هميشه و در هر شرايطي كه فكرش رو كني، بدتر از بَد هم هست پس زيادي پا رو دم( domنخوني dam ) ِ خـدا نذار چون اگه بخواد ميتونه با يه اشارَش زندگيت رو زير و رو كنه

زندگي هر جور كه باشه ميگذره، اونش ديگه با ماست كه چه جوري بگذرونيمش.

◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤◊¤

p.s 1

حيفه اگه خزان آرزوها به خزان زندگيش نزديك بشه،

آقا محمد بايد بگم اگه بخواي پاييز ِ خزان آرزوها رو به زمستونش نزديك كني با خودم طرفي !!!

P.s 2

زندگي داستان دراز ِ خستگي ست كه يكي از تفريحات كوچيكِش مختصري بدبختي ست! ولي هميشه بدون زندگي بسيار بسيار مهمتر از اونه كه دربارش جدي حرف بزنيم.

p.S 3

يكي نيست به من بگه تو كه لالايي بلدي، چرا خودت خوابت نميبره؟آيـــا؟

نميدونم چرا به هر نااميدي برميخورم دلم ميخواد بهِش اميدواري بدم... من كه خودم از همه نا اميدترم !!!

P.S 4

ايشاا.. كه تونسته باشين تا آخرش رو تحمل كنين و بخونين، خودم هم نميدونم اين چرت و پرتها چي بود كه گفتم، نميدونم صاحاب ِ اينجا الان كجاست و حتي نميدونم پست جديد رو خونده يا نه؟ ولي اگه اومد لطف كنه و در قسمت كامنت دوني ِ همينجا از من تشكر كنه  :دي

فقط ي چي ديگه ميگم و ميرم: (قول مردونه )

(( براي شكست خوردن هميشه فرصت باقي ست پس هر وقت همّه راهها به بن بست رسيد، تسليم شو. ))

حالا فهميدم چرا زنجيرِ عشقِ تو محكمترين زنجيرِ دنياست،اي كاش

تمام كودكي هايم بازيِ ديگري را به جاي عمو زنجير باف انتخاب

مي كردم،ان عموي خيالي آن روزها،امروز خودش را جوري نشانم

داد كه فكرش را نمي كردم.خودم گفتم،اي كاش،نه من مي گفتم نه او

مي بافت زنجيرِ بلند و رهانشدنيِ عشقِ تو را،ديدم هيچ وقت با صداي

هيچ پرنده اي حتي هيچ چيز برايم نمي اوَرد.نگو رفته بود ترا بياورد.

يادم باشد هر كودكي را در حال بچگي كردنش ديدم بگويم به همه بگويد

ترا به خدا هيچكس عمو زنجيرباف بازي نكند يا لااقل كسي عمو نشود.

واگر شد در جوابِ زنجيرِ منو بافتي هيچ كس حتي دشمنش ‹‹بله››

نگويد چون مثلِ من مي شود صاحبِ بلندترين زنجيرِ دنيا ...

دوستاي گلم سلام.

خوبين آيا ؟؟؟

تو اين مدت خيلي گرفتار بودم.حالا با بعضياش كم و بيش آشنا هستين.

ولي اي كاش همون سه ماه پيش كه رفتم برا عمل ، ديگه برگشتي نداشت

نشد ديگه ...

از همه ي دوستان كه منو كمك كردن و به من سر زدن.ولي من به بلاگشون نرفتم.

ممنونم.جبران ميكنم.

دست داداش سروش و آجي مهرنوشمم درد نكنه.

زندگی آسان تر از فهمیدن ودرك است و چون به بلندای آن می رسی پایین برایت لذت بخش نیست زندگی فتح قله ایی دیگر نیست: حیات تنها پیمودن در مسیر بلندای كوه است و بودنیها با نبودنها تنها در عقیده جلوه می گیرد پس زندگی بی مفهوم وتنها جهشی برای پرواز است ومرگ همان پروازآشناست