خـــــزان آرزوهــــــا

HAPPY BIRTHDAY

1lolita1 — Fri, 09 Oct 2009 04:40:18 GMT

دلبرکم سلام

آره بازم منم.من و یه قلم

ولی این دفعه می خوام یه چیز جدید بنویسم

می خوام یکم از خاطراتم بگم

راستش نمی دونم از کجا شرو کنم از کجا بگم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بزار از وقتی بگم .وقتایی که دلم میگرفت نوشته ات واقعا آرومم می کرد.خیلی دوست داشتم این پسر همیشه تنها رو ببینم.با شخصیتت نوسته هات عشق می کردم.همیشه واسه دوستام تعریف می کردم ک من عاشق ایت تیپ پسرام. ولی ۱٪ام احتمال نمی دادم ک مال من بشی مال تو بشم.

اون روز ها گذشت..........

سه سال ازت بی خبر بودم

زیاد یادت و می کردم ولی ازت بی خبر بودم.

یه روز ک داشتم توی خلوت تنهائیم پرسه می زنم اومدی و به تنهاییم سرک کشیدی.

هیچ وقت اون روز و یادم نمی ره. روزی ک خدا یکی از فرشته هاش و فرستاد تا برای همیشه کنارم باشه و من و از تنهایی در بیاره.

هیچ وقت فکر نمی کردم دوستی مون مجال عاشقی پیدا کنه!آخه من واسه تو !!! فکر می کردم از بچه بازی هام خسته می شی و یه ماه نشده قید مترسکت و می زنی.اما حالا.......

حالا میبینم که این همه گذسته و نه تنها دلت و نزدم بلکه دلتم بردم :-)

وای محمدم ای کاش می تونستم بهت بگم چقدر دوست دارم.

تو با من و دلم چی کار کردی پسر؟؟؟؟؟؟؟

۱۸ مهر واسم روز شکر گذاریه.چون خدا بزرگ ترین نعمت و بهم داده.یه فرشته نعمت کمی نیست.

نمی دونم محمد تو کشوری ک بوسیدن و در آغوش گرفتن عزیزترینت جرمه چطوری به عزیزترینم ثابت کنم ک دوستش دارم.

آری بهترینم من همان دخترک پرسه زن مزرعه تنهایی قلبم هستم که اکنون یک وجب خاک قلبم را ترک کرده ام و می خواهم بدون اجازه ات وارد مزرعه قلبت شوم.می خواهم مترسک مزرعه قلبت شوم تا مبادا کسی آزرده خاطرت کند.تا همیشه پاسبان قلبت خواهم ماند.

تولدت مبارک عزیزترینم

خانومیت

.....

1lolita1 — Tue, 25 Aug 2009 10:46:18 GMT

دارم می رم

رو سنگ قبرم ننویس

اسمم چی بود یا کی بودم

قاصدکا خبر ندن

عاشق تو یکی بودم

به پونه ها بگو واسم

گریه و زاری نکنن

ماهی های تو تنگ فقط

دریا رو نقاشی کنن

رنگ مشکی "غمو"

   رو تن ابرا نبینم

چیه همش هی می بارین

   الهی که من بمیرم

   آخه مگه کجا می رم؟

همین ورا به یه سفر

خورشید خانم خوب می دونه

   قبلا بهش خبر دادم

   دسته گل رو قبرمو

به گلدونش پس بدید

به خاطر منم شده

به زندگیش نفس بدید

می خوام که کوله بارمو

روشونه ی عشق بذارم

دارم می رم ولی بدون

به جون تو "دوست دارم"

... برگــــ ی دیگـــ ر ...

1lolita1 — Sun, 16 Aug 2009 20:11:18 GMT

زماني كه عاشق كسي هستي رهايش كن اگر عاشقت باشد بر مي گردد و اگر باز نگشت،

بدان او هرگز دوستت نداشته است.

زيبا تنفست مي كنم، با همه شكنجه هايي كه برايم اگر عاشق باشم طعمِ شهد ترين زهرِ دنيا

را دارد. مثل شوكراني که سقراط نوشيد و من هم با عشق سر مي كشم.

تمام شهر را ويرانه خواهم كرد، وبا تو آشناي من تمام شهر را بيگانه خواهم كرد. و من از

دستِ خود،از دستِ عــــشقِ تو ،تمام اهل اين دنيا و شايد اهل اين ويرانه را ديــــوانه خواهم كرد.

ببين زيبا هزاران بار ديگه مي گم، تو را با عشق خود با دست خود، با قـــلـــبِ سرشار از جنون

خود ، شبي افسانه خواهم كرد.

تو زيبايي ، فقط ديوانه ام كردي ببين با عـــشـــق چشمت آخرِ سر من چه خواهم كرد...

زيبا رنجاندن خاطر من هم اصلا مهم نيست، چون انقدر خاطره هاي زيبا و قشنگي مثل

شمعـــدوني هاي تو ايون ، قابل فكر هستن كه ناراحتيه من مثل سوزنِ

توي انبار كـــاه گمـــه ....

پ . ن :

دل تنگي هميشه از نديدن نيست، لحظه هاي ديدار با همه زيبايي.. گاه پـــُر از دلتنگيست ، كه مبادا ديدار شيرين امروز خاطــره ي تلخ فردا باشه ...

" مثل اینکه این نوشته ها تو همون دفتر بمونه بهتراز اینه که انجا باشه ... "

برگی دیگر از یک زنــ دگـــ ی ...

1lolita1 — Tue, 21 Jul 2009 21:32:18 GMT

     سرگذشت غم هجران تو گفتم با شمع

                                                      آن قدر سوخت كه از كرده پشيمانم كرد

همه حدس ميزنن كه نوشته هام تكراريه ،همه ميگن كه چقدر عين هم مي نويسي؟! ولي بزار همه بدونن براي عوض كردن لحن و رنگ چشم و اشكايي كه مثل مــِه روي نوشته هام ميغلطند بايد معشوق رو عوض كرد.

دلم ميخواد جوري كه به گوشِ تمامـــــشان برسد، فرياد بزنم نه او را عوض ميكنم و نه عوض مي شود. پس داستان همچنان ادامه دارد...

بارها درد كشيدم و گفتم كه در مسير عشق حتي اگر به بهانه ي نگاه كردن به پشت سرت هم برگردي عاشقي ات نا دنيا، دنياست زير يك سوال پــُررنگ و بي جواب مي رود، عشق معامله نيست كه اگر قيمت مناسب بود، به اندازه ي كافي هديه بدي و بماني، و اگر روبانِ نقره اي رنگ جعبه ي هديه اش يك تايِ اضافي داشت زير همه چيز بزني و بري .

اينهااا كه زياد درد نيـــــست آيا ؟؟؟

من جام قــُرصِ قــُرصِ و به اين سادگياا كه هيچ، با همه سختي ها هم نـــــــــــــــــــمي افــــــــــــــــــــــتم.

بزار همه فكر كنن كه تسليم شدم ورفتم. تو هم به كسي چيزي نگو plz

مخصوصا به خبر چينها كه دنبال خبر مي گردن تا بين من و تو رو ابري كنن.هرچي بد گفتند بگو كه ميشناسمش، پسره ديونه !...

آخر سر دست از سرم برداشت يه وقت نكنه بقيه اش رو مطرح كني.

چقدر بده كه بزرگ مي شيم،يعني قدمون، شناسنامه هامون، كلاس درسي مون، اندازه ي لباسامون،اما خودمون كاش همون اندازه صادق مي مونديم كه فكر كنم نمونديم، هرچه سايزها بزرگتر شدن ما به قول عاميانه آب رفتيم .

نمي دونم اين نوشته هارو براي خودم مينويسم يا براي خاطرات امرو ز و ديروز بچه ها.. خلاصه كه ما تو بچه گيمون حرف راست رو مي شد از زبونمون شنيد اين شديم ، واي به حال بچه هايي كه هنوز بچگي رو پشت سر نگذاشته ،عين بزرگترها شدن !!

دلم عجيب براي فردا كه نه، بي فرداييمان شور مي زند امه چه فايده، اون اتفاقاتي كه نبايد مي افتاد مدتهاست براي همه افتاده، اتفاقي كه بزرگ و كوچك سرش نمي شه و هرچه سر راهش باشه درو ميكنه ...

عشق ، حقيقت ، تپيدنِ تندِ قلب ، آه و درد آشكاراا . اين اتفاق ها براي تو هم افتاده ؟؟!!

تو يكي از شباي مهر ماه پارسال از يك نداي آسماني جوابي رو گرفتم، كسي كه دو رو دارد براي جستجو يكرنگ نيست و هيچ دفاعيه اي براي كسايي كه توي ذهنم بود پيدا نكردم، دروغ چرا ، اصلا تلاشم نكردم.

شايد اينجا هم براي پي بردن به اشتباه جاي بدي نباشه، شايد بايد بگم خدايا شكرت كه اينجا فهميدم ، اينجا فهميدم شايد اگر ديرتر مي شد ديگه هيچ راهي براي تشخيص آخر و اول هيچ خطي نبود. به قول قديميا كه من هميشه منكر حرفشون بودم قســـــمت ، قسمت شايد تا ديروز در ذهن من سيبي بود كه تو زنگ تفريحاي كودكانه ام گاز نمي زدم تا بشه با كسي شريكش كرد. اما حالا لـــــــــمــــس ميكنم ،قسمت شايد معني اش يه جور عوض شدن تقدير و حادثه در سر نوشت و كشيده شدن انسان به مقصدي بدون آنكه خودش بخواد و تصورش كنه باشه.. مثل بي وقت به دريا رفتن ، بدون اجازه كاري كردن و حسي كه تو رو به دريــــــا مي كشونه...

حرفام زياده اما اگه اينجوري باشه فكر كنم بايد يه ده بيست صفحه اي تايپ كنم. اما فعلا كافيه.

ديگه هم دستاي من خسته شدن هم چشماي شمااا.

   هركس بد ما به خلق گويد                 ما چهره به غم نمي خراشيم



                          ما خوبي او به خلق گوييم              تا هردو دروغ گفته باشيم

پ ن : شب زنده داري هم عالمي داره

آشفتــــه هــ ای مـــ ن

1lolita1 — Sat, 18 Jul 2009 21:57:18 GMT

    چه گویم ...

          در انتهای یک روز پاییزی خسته می شوم از تمامی رنگها و صداها...!

از تمامی دیده ها و نا دیده ها... !

و حتی دفترهای بسته شده نیز مرا به آرامش نوید نمیدهند !

آفتاب نیزدیگر رمقی برای عمق یخ بسته وجودم ندارد چه توانم کرد.....!

دردها ناگفتــنــیست و آری ... زیبایی ها پایان پذیر ؟

من همونی ام که بـــ ودم ...

1lolita1 — Sun, 25 Jan 2009 13:02:18 GMT

سلام:

جایی خواندم که یکی داناتر از ما گفته بود، دردناکتر از بیماری عشق را هیچ حکیمی به چشم ندیده و انسان دچار هر درد سختی هم باشد ، درد عشق او بر تمامی دردهای دنیا برتری دارد..گفتم شنیدیم اما ما که نچشیدیم، بگذریم... از عصر لیلی و مجنون بسیار گفته اند، گفته اند که خواستن توانستن است.اما زیبا تر آن است که نخواستن نتوانستن نیست، تنها نخواستن است.بهتر از تو میدانم و آسانتر از تو پیش بینی میکنم که بعد از خواندن این چند سطرِ آشفته تا چند روز چگونه می شوی تا دوباره تحملم تمام شود و با چند پرسش و یک تو را به خدا، این بار هم ببخش ،تمامش کنم و تمام حرفهایی را که با هزار امید و آرزوسنگفرش سیاهــی این بلاگ کرده ام یک بار دیگر راهیِ دیار فراموشی کنم و آخرش به این پرسش که:((این حرفها یعنی چه؟)) هم یک پاسخ رها کننده دهم اما پیش از تکرار این حادثه می پرسم چرا؟

جان آن خوشبختی که به قول خودت مضمون دعاهای پنهان توست،یکبار تنها در خلوتِ آن شبهایی که از هر دردی چشم بر هم نمی گذاری و خوابت نمیبرد برای این تغییر ناگهانی پاسخی پیدا کن.

دیگران مگر چگونه عشق می ورزند؟چگونه می شود باور کرد کسی که من از روی قشنگترین سئوالش او را انتخاب کردم خودش نیز در پاسخ این سئوال دچار تردیدی وصف ناپذیر شده باشد.چگونه می شود کاری کرد که عشق به عادت تبدیل نشود.فرق بین عشق و عادت چیست ؟؟

همیشه با خودم گفتم همچنان ک نیمی از عشق به شهامت گفتنست، نیم دیگر آن هم به شهامت اعتراف برای بیان دلایل نگفتن است و چقدر زیباست اگر کسی در میان راه حس کرد گرد و غبار سواران دشت عشق گوشه ی راست چشمش را بدون اینکه عاشق کسی باشد و دلش برای کسی تنگ شود خیس می کند خیلی راحت انصرافش را روی یک برگ زرد بنویسد و به آب روان بسپارد، اما افسوس ما همه آمدنمان را جار میزنیم و رفتنمان را پنهان میکنیم و هم پیش آن کسی که نزدش میرویم تا آن اولــی خبر از تکه ی دیگر دلمان در نزد دیگری نداشته باشد،حق با شاعران دل کنده از آدمهاست.

به خدا عشق معامله ی بدیست که در آن زندگیت را به قیمت هیچ وپوچ می بخشی و آخر سر هم چیزی به نام اعتماد را از تو میگیرند تا شاید خلاصت کنند،اما دریغ از جرعه ای رهایی، حق با توست اگر مفهوم این سطر های آشفته را در نیافته ای و اگر مثل من هنگام نوشتن تنها تجربه ات کمی سرگردانی روی ابهام باشد تو هم این گونه می نویسی. صحبت از خستگی نیست اگر خسته باشی که عاشقیت جایی بین زمین و آسمون دچار اشکالس و اگر عاشق باشی که خسته نمی شوی، صحبت از آغازهاست از روزهای که مثل بازی کودک های کودکستانی قهر و آشتیمان روی هم یک دقیقه بیشتر طول نمی کشید، صحبت از عصریست که قسم خوردن به جان یکدیگر کار آسانی نبود،عصر شعر درمانی، عصر نگرانیهای یک دقیقه تأخیر، عصر خداحافظی هایی که از سلام قشنگتر بود، عصری که عشق هنوز زیر رنگ عادت زنگ نزده بود عصری که رنجاندن گناه بزرگی بود و بیان رنجیدن هم مجازات قهر و تنبیه چند ساعت دوری نداشت.

عصر عشق، عصرِ گفتنِ دلم خیلی برات تنگ شده بود، عصر شب های ببینم چه کسی زود تر می گوید دوستت دارم، عصر لذت بخش ترین اختلاف دنیاا بر سر آن که چه کسی بیشتر دیگری را دوست دارد،عصر شرط بندی های عاشقانه بر سر عکس هایی که دادن و ندادنشان کلــی ذوق و شوق داشت، عصر تو بیشتر دوسم داری یا من و لذت بی پاسخ ماندنش که به یک دنیا می ارزید.

نمی دانم چرا اینها را برای تو نوشته ام شاید دلتنگی های چند روزه ام ته نشین شده اند و کاردستِ سیاهی این بلاگ دادن،اما به هر حال دلم می خواهد به دوستت دارم هایمان برگردیم.یک تکه مــهِ شیری غرور دارد روزگار سپید آرزوهایمان را سیاه می کند.

خوب می دانم به روزگار نمیشود خرده گرفت اما به عاشق چرا، گیریم که روزگار توانایی دور نگه داشتن ما را داشته باشد تکلیف دلهایمان که دستِ او نیست.نگذار تسلیم معادله ی دل و دیده شویم،نگذار برای گفتنِ دوستت دارم امروز که نشد باشه برای فردا را بیاوریم،نگذار غرور را بهانه کنیم.عشق دارد زیر سایه ی بی اعتنایی های من وتو بزرگ می شود، آن قدر عاشق می شویم که تشخیصِ اینکه چه کسی عاشق ترست برای خودمان مشکل باشد چه رسد به دیگران، البته به شرط آنکه هنوزم همان کسی باشی که پاسخ سئوالِ بی جوابم را با عشــق داد.

یک بار دیگر می نویسم مواظب آن چیزهایی که اگر بشکنند جبرانشان کار من و تو نیست ، بــاش.

هـــ رف د لــــ ... ؟?

1lolita1 — Wed, 31 Dec 2008 20:22:18 GMT

به نام او كه انقدر آه كشيدم تا تو را برايم فرستاد.

نمي دانم شايد سلام،

گاهي دلم مي خواهد بداني حال من چگونه است اما بدان كه من هميشه حال تو را مي دانم.اغلب دلم برايت

تنگ مي شود هر لحظه يك بار تنــفــست مي كنم.جاي تعجب نيست يك ديوانه دارد با تو حرف مي زند

خودت قضاوت كُن كه اول ديوانه نبود و حالا خوشحال است كه تو ديوانه اش كردي.

اي وحيِ محض،الهام تمام،اي خودِ حقيقت،اي سئوال همه جوابها و اي جواب ِهمه سئوال ها. ديروز

آسمان به خاطر پسركي معصوم كه روياهاي عاشقانه اش براي هميشه ميان شدتِ اعتماد به مسافري

رهگذر جا ماند،قطره هاي باران بر سرمان ريخت تا پسرك يك بار هم كه شده بخش كوچكي از

آرزوهايش را گل داده ببيند.ديروز وقتي باران مي باريد من به ياد درسِ لطيف عصر هفت سالگي پشت

پنجره ماندم تا او بيايد.

آن وقت ها مي گفتند او در باران آمد و من از آن وقت تا وقتي تو آمدي انتظارت را مي كشيدم بي آنكه

بدانم گم شده ام كيست و ديروز هر چه نگاه به پنجره ريختم او نيامد و يا نه ديوانگي ست ببخش، تو

نيامدي.

مي دانم قرار نبود كه بيايي و چه زيبا مي شود كسي وقتي بيايد كه قرار نيست.

راستي آن چيزي كه ماه ها پيش بردي حالا كجاست ؟؟

اينگونه نگاهم نكن ، دلـــم را مي گويم.تنهايي گاهي سبب مي شود كه در دامنه هاي زندگي اتراق كني و

بار تحملت را بر شانه هاي كوه بزاري تا خستگي ات كمي در برود.

راستي چه حكمتي ست كه من بيشتر ، غروب ها دلم براي تو تنگ مي شود!! نه فكر كني كه خورشيدي

، نه عزيزم خورشيد شبها مي رود و گل هاي آفتاب گردان را به حال خودشان مي گذارد.اما جالب است

كه تو مهتاب هم نيستي كه روزها بروي در حقيقت تو هيچ وقت نمي روي كه قرار باشد بيايي.

اولين باري كه رفتي هنوز اين معما را نمي دانستم اما آن وقت كه با لحن فريادي ات مانع چكيدن اولين

تگرگ اشكم شدي فهميدم رفتن نوعي ماندنست و تو رفتي كه بماني و ماندي، آنقدر ماندي و از آن سوي

دور دستهاي مديترانه برايم خواندي كه من با تو و بي تو براي تو نوشتم.آن قدر بي پاسخ گذاشتي و

گذشتي كه آخرش نه بخاطر من راستش نمي دانم به خاطر كه شايد به خاطر خودت برگشتي و همين مثل

آن يك دانه عكست كه كنار ديوان حافظ و روي طاقچه خود نمائي مي كند كـلٌـي غنيمت است.بمان اما اين

بار نه ديگر از آن ماندن هايي كه رفتن دارد اين باز به زبان عاميانه بمان، به زبان همه كه وقتي تنها

مي شوند ماندن كسي را زير لب با صاحب آسمانها در ميان مي گذارند ، يك بار هم به خاطر كسي كه

يه عمر برايت مُرد ، بمان.

اما لااقل بگو: بنويس، نقاشي كن يا اشاره كن كه به خاطر

او ماندي ، منــّت چشمان تو هم عالمي دارد مافوق عالم

رؤيا.

میخوام خودم باشم...

1lolita1 — Tue, 14 Oct 2008 07:26:08 GMT

دست از سرم بردار

بــــــــــــــــــــــــــــــــُــــــــــــــــــــــــــــــــرو ...

بیست و ... سالگیــــم مــ ب ا ر ک

1lolita1 — Mon, 06 Oct 2008 07:33:18 GMT

عشقم و پس میگیرم ، غصه هامو پس میگیرم

از روزای با تو بودن گریه هام و پس میگیرم

تو واسم هیچی نزاشتی

میدونم دوستم نداشتی

هرچی تو زندگیت بود ، پای دشمنات گزاشتــــی

شعرای عاشقونه ، اون قصــه های شبونه

هر چی که گفته بودم گفتــــه هام و پس میگیرم

دیگه آرزوم تو نیستی تمیخوام که با تو باشم

میرم و واسه همیشه از دسته تو رها شم

اون همه دعــــات میکردم ، روز و شب صدات میکردم

ولی حالا از تـــــَه دل من دعام و پس میگیرم

مثلا امــروز ...

بگذریـــــــم !!!!!

هــــــه ...

۱۰ سیپتامبر ؟۱۹۸

۱۸ مــــهر ؟ ۱۳۶

غـریبــونه شکـــستم ، من اینجا تـــــــک و تـــــنها

1lolita1 — Sat, 13 Sep 2008 07:41:18 GMT

حالا منو تنگِ غروب و جاده

خاطره هايي كه تو دسته باده

مــــيرم

ميرم تا با تنهايي ، تنها باشم

ديگه ميخوام از خودمم جـــــــــــدا باشم

غرور من پيش تم كم آورده

بســــِشه هر چي زخــــم و ضـــربه خورده

ميرم ولي ولي بدون ك بد ميكني ، عشقم و نشنيده رد ميكني

حالا ميري ك ميدوني خرابم

همش دارم فك ميكنم تو خوابم

ميرم ولي پيشه تــــــو جا ميمونم

بارون ميشم تا بغضم و ببارم

جاده اي نيست پا رو خودم ميزارم

ســـــــــــــــــنگ غرورت و نزن به شــــــــيشــــــــم

باشه ...

ديگــــــــــه

مـــــــــــــــــــــــــــــزاحمت نميـــــــــــــــــــــشم .

..به مقصودت رسيدي..